Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

νυν χωρισμενη και...

Φιλοι και φιλες blogger  αποφασισα , αν και χρονια blogger , να δημιουργησω αυτο το blog για να μοιραστω μερικες σκεψεις αλλα και να συζητησω για την νεα αυτή φαση της ζωης μου με τον κοσμο- blogger.
Παλαιοτερα , δεν ανοιγομουν πολύ , αλλα ανακαλύπτω  οτι το μοιρασμα με απελευθερωνει, τον καθενα τον απελευθερωνει..Βοηθαει  επισης  πολύ το γραψιμο  σε αυτό..Γραψιμο στο τετραδιο , εκεινο το τυπου μπλε τετραδιο , που φεραμε από παλια στα χερια μας , γραψιμο στο word  αλλα και γραψιμο στο blog. Με το τελευταιο εχω χρονια να ασχοληθω, σπανια ενημερωνω τα ιστολογια μου (να το πω και ελληνικα)απο την στιγμη που παντρευτηκα και χωρισα, ναι το προλαβα και αυτό , εχει πεσει η διαθεση μου με το τελευταιο και δεν ασχολουμαι με το χομπυ.
Βεβαια κανω προσπαθειες , ποτε ασχολουμενη με τις δουλειες , που ετσι κι αλλοιως πρεπει να γινουν , αλλα εχω επιδοθει και στα αγαπημενα μου χομπυ , που δεν ειναι άλλες παρα οι κατασκευες.

Καποιοι βεβαια με γνωριζατε ως παιδαγωγο σε παιδικο σταθμο , ομως η ζωη κανει κυκλους και ετσι για να παντρευτω τον εκλεχτο της καρδιας μου επρεπε να παραιτηθω και να αλλαξω τοπο.
Βασικα τα αλλαξα ολα! Ολα μα ολα. Μα ο γαμος δεν κρατησε πολύ και βρεθηκα μονη και χωρις εργασια .Δεν λεω κατα καιρους εργαζομαι, δοξα τω Θεω .Ευτυχως που δεν υπηρχε κανα παιδακι να ειναι χειροτερα τα πραγματα νυν χωρισμενη,

Το καλοκαιρι θα κλεισω 1 χρονο χωρισμενη , όχι τυπικα ακομη, αυτές οι απεργιες των δικηγορων τι απεγιναν τελικα; ακομη κρατανε; Εγω δεν ασχολουμαι καθολου.Το εχω αναθεσει σε δικηγορο που ειναι συγγενης μου γιατι η υποθεση αυτή με στεναχωρει και δεν θελω να ασχοληθω , παρα μονο όταν ειναι να υπογραψω.

ναι τι ελεγα , ότι ασχολουμαι και με τα χειροποιητα για να ξεφευγω, καποιες φορες πουλαω κιολας, το Πασχα , εφτιαξα και πουλησα μερικες λαμπαδες..

Και τι ικανοποιηση ενοιωθα !
Το Φθινοπωρο απο την επαρχια οπου ημουν ανεβηκα Πειραια για να ξεφυγω απο ότι με στεναχωρουσε . Μια φιλη , μολις ειδε ότι ημουν σε μαυρα χαλια με γυρισε απο δω , με γυρισε αποκει..Ωσπου μια μερα πεφτω σε μια ανακοινωση για σεμινάρια ποιησης του δημου οπου ανηκω.
Πηγα στο σεμιναριο την πρωτη μερα , αλλα η ανακοινωση ηταν παλια , κατα πως φανηκε , γιατι το σεμιναριο αφορουσε την δημιουργικη γραφη διηγηματος.
Λεω με τη φιλη μου , <<εγω ηθελα τοσο την ποιηση,>> αλλα  μεναν διαλογο εσωτερικο σκεφτηκα <<δεν εχω να χασω και τιποτα να παω και στο διηγημα κατι θα κερδισω κι απο κει ,  απο ποιηση βλέπουμε άλλη φορα>>
Τελειωσε η σεζον , κρατησε 5 μηνες , ενώ ο εισηγητης ξεκινησε για 5 μερες παρακαλω..
Βρηκε λεει διαμαντια απο τους μαθητες και το συνεχισε.
Αλλα παιδια ένα εχω να σας πω αν συναντησετε δημιουργικη γραφη πεζου ή ποιησης στη γειτονια σας οφελημενοι θα βγειτε .Εγω ασχοληθηκα στο πεζο με οτι βιωσα στο γαμο μου που με αναγκασε και εφυγα απο κει. Τι νας  σας πω , ηταν σαν να εκανα ψυχοθεραπεια.Αμα το βρειτε στο δημο σας , μην το χασετε , κανει καλο σε κάθε περιπτωση.
Εφυγα απο κει με χαρτι στο χερι, αποδεικτικο που λενε.
Και  μετα  βρηκα σε μια ενορια να γινονται μαθηματα πολυμερικου πηλου..
Επρεπε να παλεψω με τον πονο μου και προσπαθουσα να βρω διεξοδο..και βρηκα

αυτα τα ολιγα ..ειμαι η Φωτεινη και ειμαι καλα


 

Δεν υπάρχουν σχόλια: